سازمانها برای بقا و رشد در محیطهای رقابتی نیازمند بررسی عملکرد کارکنان خود هستند. توجه به عملکرد کارکنان موجب بهبود بهرهوری و اثربخشی سازمانی میشود. این پژوهش به بررسی تأثیر رضایت از رویه های منابع انسانی بر عملکرد کارکنان با نقش میانجی درگیری شغلی در شرکت نفت استان همدان پرداخته است.جامعه آماری شامل 150 نفر از کارکنان این شرکت در سال 1401 بوده که با استفاده از نرمافزار G*Power، حجم نمونه 118 نفر تعیین شد. تحقیق از نوع توصیفی-پیمایشی بوده و دادهها با استفاده از معادلات ساختاری در نرمافزار PLS تحلیل شده است.یافتهها نشان میدهد که ایجاد محیط کاری مطلوب از طریق شیوههای مناسب منابع انسانی، نقش مهمی در افزایش درگیری شغلی و بهبود عملکرد کارکنان دارد. توجه به این عوامل میتواند به ارتقای بهرهوری سازمان کمک کند. نتایج نشان داد که رضایت از رویه های منابع انسانی 70 درصد بر عملکرد کارکنان تأثیر دارد، که این میزان برای عملکرد دروننقشی 68 درصد و برای عملکرد بروننقشی 64 درصد است. همچنین، رضایت از رویه های منابع انسانی 69 درصد بر درگیری شغلی کارکنان تأثیرگذار بوده است.