دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرند
چکیده: (6 مشاهده)
زمینه و هدف:با گسترش فناوریهای دیجیتال و بهکارگیری هوش مصنوعی در فرایندهای منابع انسانی، بهویژه استخدام، کارایی فرایندها فزونی یافته است. با این حال، پذیرش این فناوری از جانب متقاضیان به ادراک عدالت رویهای وابسته است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر ادراک متقاضیان از کاربرد هوش مصنوعی در فرایند استخدام بر ادراک عدالت رویهای آنها و نقش میانجی سه سازه مدل پذیرش فناوری است: سودمندی ادراکشده، سهولت استفاده ادراکشده و اعتماد ادراکشده.
روش پژوهش: مطالعه توصیفی-همبستگی و رویکرد کمّی بود. دادهها از پرسشنامهای برگرفته از حسین و همکاران (2025) با طیف پنجگزینهای لیکرت جمعآوری شد. جامعه آماری شامل 290 نفر از کارمندان و مدیران شعب بیمه شهر زنجان بود. پایایی کرونباخ 0.717، پایایی ترکیبی 0.817 و AVE 0.518 تأیید شد. تحلیل دادهها با مدلسازی معادلات ساختاری در SmartPLS4 انجام گرفت.
یافتهها: یافتهها نشان داد که ادراک متقاضیان از کاربرد هوش مصنوعی در فرایند استخدام رابطه مثبت و معناداری با ادراک عدالت رویهای دارد. سودمندی ادراکشده و اعتماد ادراکشده بهطور معناداری رابطه بین کاربرد هوش مصنوعی و عدالت رویهای را میانجی میکنند؛ در حالی که سهولت استفاده ادراکشده این نقش را ایفا نمیکند.
نتیجهگیری: نتایج میتواند چارچوبی عملی برای طراحی سیستمهای استخدامی هوشمند ارائه دهد که عادلانه، شفاف و قابل اعتماد باشند و با اخلاق حرفهای و حریم خصوصی همسو باشند تا پذیرش و رضایت متقاضیان افزایش یابد. افزودن اعتماد ادراکشده به مدل پذیرش فناوری و آزمون نقش میانجی سه سازه، شکاف پژوهشی در اقتصادهای نوظهور مانند ایران را پر میکند و رهنمودهایی به بهبود تجربه کاربری ارائه میدهد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي دریافت: 1404/12/3 | پذیرش: 1405/2/30